De Laatste Wens van het Jaar

~ wat wens jij? ~

Het was oudejaarsavond. Nora zat met haar familie aan tafel. Iedereen had een glas appelsap (Nora) of champagne (de groten). Het was bijna twaalf uur.

"Het is traditie," zei mama, "om bij twaalf uur een wens te doen. Een wens voor het nieuwe jaar."

Nora dacht na. Ze had al zoveel gewenst dit jaar. Ze had gewenst om bij de wensboom (en haar wens was uitgekomen). Ze had gewenst voor de regenboogkat. Ze had gewenst voor genezing van een ziek konijntje in de buurt. Wat moest ze nu nog wensen?

Iedereen telde af. "Tien... negen... acht... zeven..."

Nora dacht en dacht.

"Zes... vijf... vier..."

En toen wist ze het.

"Drie... twee... een... GELUKKIG NIEUWJAAR!"

Buiten klonken vuurwerk en gejuich. Iedereen omhelsde elkaar. "Gelukkig nieuwjaar, lieverd," zei mama tegen Nora.

"Heb je een wens gedaan?" vroeg papa.

"Ja," zei Nora.

"Wat heb je gewenst?"

Nora glimlachte. "Ik wens dat iedereen die ik dit jaar heb leren kennen — Tristan de eekhoorn, Maan en Twinkel, Pluis het konijn, Pip de egel, Lola, Bibo de vis, Oma Roos, Zonnetje de draak, het Spiegelbos, de Wolkenmaker, de boekenreus, Iris, Pluffel, Wim en Lopie, mevrouw Madelief, Toon de muis, Lampje, Slimmie, oma Margreet, de eik in het park, Coral, en de dansende broden — dat ze allemaal een gelukkig jaar krijgen."

Papa lachte. "Dat zijn een heleboel namen."

"Het was een vol jaar," zei Nora.

Mama gaf haar een dikke knuffel. "Dat is een mooie wens."

Nora ging naar buiten, in haar warme jas. Het sneeuwde zachtjes. De hemel was vol vuurwerk.

Ze keek omhoog en zwaaide. Naar de maan. Naar de sterren. Naar alle vrienden, ver weg, die haar misschien op dit moment ook konden zien.

"Gelukkig nieuwjaar," fluisterde ze. "Tot volgend jaar."

En heel zachtjes, dacht ze dat ze iets hoorde fluisteren terug. Van overal vandaan. Van het bos. Van de tuin. Van het meer. Van de hemel.

"Gelukkig nieuwjaar, Nora."

Ze glimlachte en ging weer naar binnen, naar de warmte van het huis.

Het nieuwe jaar zou vast en zeker weer vol avonturen zitten. Want voor wie nieuwsgierig is, en wie luistert, en wie vriendelijk is, zit elke dag vol kleine wonderen.

En Nora? Die is van plan om elk wonder te ontmoeten.

~ Einde ~