Nora en de Regenboogkat

~ wat een vacht! ~

Op een regenachtige dag, vlak na een grote bui, zag Nora iets bijzonders in haar tuin. Tussen de natte struiken liep een kat. Maar geen gewone kat. Deze kat had alle kleuren van de regenboog in haar vacht.

Haar staart was rood, haar buik was oranje, haar voorpoten waren geel, haar rug was groen, haar nek was blauw, haar kop was paars. En haar ogen waren goud.

Nora durfde nauwelijks adem te halen. Ze ging op haar knieën en stak voorzichtig haar hand uit. "Poesje, poesje," fluisterde ze.

De kat keek haar aan. Toen liep ze naar Nora toe, en wreef met haar paarse kop tegen Nora's hand. Ze spinde luid.

"Wat een mooie ben jij," zei Nora.

De kat ging op Nora's schoot zitten, alsof ze haar al haar hele leven kende.

"Wat doe jij in mijn tuin?" vroeg Nora.

De kat keek omhoog, naar de hemel. Daar verdween net de laatste regenboog van de bui die voorbij was getrokken.

"Kom je uit de regenboog?" vroeg Nora.

De kat knipperde langzaam, op een manier die 'ja' leek te betekenen.

"Mag ik je een naam geven?" vroeg Nora.

De kat spinde nog luider.

"Ik noem je Iris," zei Nora. "Zoals het bloempje, en zoals het kleurige stukje in onze ogen."

Iris bleef de hele dag bij Nora. Ze speelden met een touwtje. Ze deelden een sneetje brood met kaas (Iris hield van kaas). Ze keken samen naar de wolken.

Maar tegen de avond stond Iris op en liep naar de deur. Buiten was de lucht oranje van de ondergaande zon.

"Ga je weg?" vroeg Nora.

Iris keek haar aan, en knikte met haar paarse kop.

"Kom je terug?"

Iris liep naar het raam. Boven de heuvels in de verte begon, heel even, een nieuwe regenboog te verschijnen. Een lichte. Maar wel duidelijk.

"Na de regen," begreep Nora. "Je komt terug na elke regen."

Iris spinde, en wandelde naar de tuin. Op de drempel keek ze nog één keer om. Toen liep ze de tuin uit, en verdween in de richting van de regenboog.

Vanaf die dag, telkens als het regende, ging Nora niet morren. Ze keek juist verwachtingsvol naar buiten. Want na elke regen, hoe klein de regenboog ook was, kwam Iris weer langs voor een knuffel.

Sommige mensen mopperen over regen. Maar Nora niet. Voor haar betekent regen iets veel mooiers: een vriendin komt langs.

~ Einde ~